وضعیت حقوقی «مصونیت دیپلماتیک» – ایسنا

[ad_1]

«مصونیت دیپلماتیک» به عنوان یکی از مفاهیم حقوق بین‌الملل تأثیر بسزایی در حفظ روابط دیپلماتیک بین دولت‌ها و حقوق و آزادی‌های دیپلمات‌ها و مقامات ارشد دولتی دارد.

به گزارش ایسنا، «مصونیت دیپلماتیک» اصطلاحی است که در «حقوق دیپلماتیک» که یکی از شاخه های حقوق بین الملل است، منعکس شده است. حقوق دیپلماتیک مجموعه قواعدی است که زیربنای نظام روابط خارجی کشورها را تشکیل می دهد و بر این اساس می توان گفت مصونیت دیپلماتیک نوعی مصونیت حقوقی است که بر اساس آن عامل سیاسی و فرستاده یک کشور دیگر و مقامات ارشد دولتی می باشد.

مصونیت دیپلماتیک در کنوانسیونی به نام کنوانسیون وین در مورد روابط دیپلماتیک به رسمیت شناخته شده است. این معاهده مهمترین معاهده حقوق دیپلماتیک است که در بهبود روابط بین‌الملل بین کشورها مؤثر تلقی می‌شود، اگرچه روش‌های حکومت‌داری و اصول اجتماعی آن‌ها متفاوت است، زیرا معتقد است معاهده بین‌المللی در مورد روابط و امتیازات و مصونیت‌های نمایندگان سیاسی خواهد بود. موثر . .

این قرارداد در 28 فروردین 1340 در وین اتریش توسط تعدادی از کشورها از جمله نماینده تام الاختیار دولت ایران امضا شد و دارای 53 ماده و دو پروتکل است. این کنوانسیون در تلاش مستمر برای عادی سازی و تحکیم روابط دیپلماتیک بین کشورها توسط سازمان ملل متحد به تصویب رسیده است.

مصونیت دیپلماتیک چیست؟

ماموران دیپلماتیک از طیف وسیعی از مصونیت ها برخوردارند تا بتوانند وظایف خود را بهتر انجام دهند. مصونیت عموماً به این معنی است که دارنده آن از تعقیب قضایی و مقامات دولتی در امان است. مهم ترین این مصونیت ها مصونیت از تعرض و مصونیت قضایی است.

مصونیت در برابر تشنج
مصونیت از تعرض به معنای مصون ماندن حرمت و حقوق مکان یا شخص است، ورود بدون مجوز به مکان، تعرض به مصونیت محل و نقض حقوق و آزادی های فردی و تعرض به مصونیت شخصی است. این در اصطلاح بین المللی به معنای غیرقابل قبول بودن امنیت و حیثیت فردی از نظر عدم تضییع آزادی و حقوق وی است. مگر بر اساس قانون یا با اذن مراجع ذیصلاح قضایی، در حالی که حرمت سفارت و شخص دیپلمات و منزل وی مصون از تعرض است و هیچ قانون داخلی نمی تواند خلاف آن را تجویز کند. مصونیت از تجاوز را می توان در موارد زیر تشخیص داد: الف) مصونیت مأموریت دیپلماتیک در محل کار ب) مصونیت نامه ها و اسناد دیپلماتیک ج) مصونیت شخصی مامور دیپلماتیک د) مصونیت خانواده دیپلماتیک.

مجازات:
وظایف ویژه کارگزاران سیاسی و نمایندگی آنها در یک کشور مستقل ایجاب می کند که تحت تعقیب و آزار قرار نگیرند، به این معنی که دولت میزبان هیچ اختیار قضایی یا قانونی برای پیگرد قانونی ندارد، اما دولت ها از اعمال قدرت خود بر دیپلمات ها خودداری می کنند. البته احترام به قوانین کشوری که مامور دستگیری در آن مستقر است و احتیاط و پیش بینی پذیری مامور سیاسی باید به گونه ای باشد که هیچ گونه اتهام و پیگردی نداشته باشد. با این حال، اگر شکایتی علیه یک مقام سیاسی تسلیم شود، فقط در دادگاه های دولت مربوطه قابل رسیدگی است.
مصونیت قضایی شامل مصونیت کیفری، مصونیت مدنی، مصونیت از شهادت و مصونیت از اعمال است.

مصونیت از شهادت: ماموران دیپلماتیک نباید مجبور به شهادت در دادگاه در کشور پذیرنده شوند. البته احتمال شهادت داوطلبانه آنها وجود دارد.

بند اول ماده 43 (مصونیت قضایی) کنوانسیون وین مقرر می دارد: «مقامات کنسولی و مأموران کنسولی نسبت به اعمالی که در انجام وظایف کنسولی خود انجام می دهند از مصونیت قضایی مقامات قضایی یا اداری برخوردار خواهند بود».

به طور کلی، طبق کنوانسیون وین در رابطه با روابط دیپلماتیک با افسران کنسولی، کشور میزبان باید به احترامی که شایسته آن است عمل کند و اقدامات لازم را برای جلوگیری از آسیب به شخص، آزادی و حیثیت آنها انجام دهد.

انتهای پیام/

[ad_2]
source

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

لزوم استفاده از آنتی ویروس آنتی ویروس جی دیتا

لزوم به کارگیری از آنتی ویروس – آنتی ویروس جی دیتا خرید آنتی ویروس , …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.